MOBILE TEST


Pakiet - Sandomierski Region Winiarski

Na Sandomierszczyźnie od XIII wieku z powodzeniem uprawiano winorośl oraz prowadzono ...

Więcej

Pakiet Biznes

 Z myślą o klientach biznesowych w podróżach służbowych przygotowaliśmy ...

Więcej

Pakiet Chwile we Dwoje

Przygotowaliśmy specjalną ofertę dla Par łączącą w sobie elementy romantycznego ...

Więcej

Pakiet Romantyczny Weekend

To wyjątkowa propozycja dla par pragnących spędzić romantyczne chwile sam na sam w ...

Więcej

Prev Next

Zespół dworski Hotel Sarmata*** jest jednym z nielicznych obiektów hotelowych na Ziemi Sandomierskiej, które mogą zaoferować Państwu niepowtarzalną atmosferę pobytu i wypoczynku utrzymaną w duchu minionych epok. Zabytkowe i stylizowane wnętrza zespołu dworskiego, hotelu, restauracji i winiarni oraz sal konferencyjno - bankietowych zapewniają bogate doznania estetyczne.

Zespół dworski przy ulicy Zawichojskiej 2 w Sandomierzu powstał w 1861 roku decyzją ówczesnych właścicieli w/w nieruchomości tj. Matyldy i Cypriana Strużyńskich.

Projektantem zespołu dworskiego był ówczesny architekt powiatowy Jan Lasota. Po zakończeniu prac budowlanych Cyprian wraz z żoną przenieśli się ze starego domu rodziny Strużyńskich na Przedmieściu Opatowskim 10 (obecny dworek rodziny Sobolewskich przy ulicy Mickiewicza) i zamieszkali w nowo wybudowanym zespole dworskim na Przedmieściu Zawichojskim 2 (obecnie ul.Zawichojskiej 2). Zespół składał się z dworku, oficyny oraz przy dworskich budynków gospodarczych. Jako materiał budowlany do wzniesienia w/w budynków posłużyła gotycka cegła z XV-wiecznej Bramy Zawichojskiej, która to zawaliła się w 1857 roku i decyzją władz miasta Sandomierza cegła ta mogła być wykorzystywana przez zainteresowanych na cele budowlane.

Cyprian Strużyński był w Sandomierzu osobistością znaną i cieszącą się wśród mieszkańców dużym autorytetem. W 1860 r. pełnił w radzie miasta funkcję sekretarza, a w trzy lata później kandydował na stanowisko prezydenta miasta. Jego wybór oprotestowały jednak władze carskie i w zamian zaoferowały mu stanowisko zastępcy naczelnika powiatu sandomierskiego. Wspólnie z naczelnikiem powiatu sandomierskiego Gołubowem, budowniczym powiatowym - architektem Janem Lasotą i doktorem Teofilem Szpotem - Cyprian Strużyński zakładał w 1869 r. ogród spacerowy za kościołem reformackim p.w. Św. Józefa (dzisiejszy park miejski). Kilka lat później przekazał miastu część swojej posesji między tzw. Latarnią Chocimską a Bramą Opatowską celem wzniesienia w tym miejscu budynków Straży Ogniowej. Jako znany sandomierski społecznik włączył się też aktywnie w prace przy realizacji sieci kanalizacyjnej w mieście, a u schyłku życia również w doprowadzenie linii kolejowej do Sandomierza. Cyprian Strużyński jest też autorem opisu Sandomierza w "Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich" wydanego w latach 80-tych XIX-go wieku. Ze względów rodzinnych w latach 90-tych XIX wieku Cyprian postanowił rozbudować dworek. Wtedy to zostały dobudowane od strony północnej i południowej skrzydła o konstrukcji drewnianej ścian, a dach dworku z formy czterospadowej został przekształcony w dach dwuspadowy. Po rozbudowie budynek stracił nieco swój pierwotny „dworkowy” charakter.

Po śmierci Cypriana we wrześniu 1901 roku oraz jego żony Matyldy w 1921 roku spadkobiercy podzielili większość gruntów rolnych otaczających od północy zespół dworski i sprzedali je jako działki budowlane. W ten sposób na tym terenie powstała w latach 30-tych XX wieku ulica Winnica (obecna ulica Andrzeja Struga). Tym samym przydworskie budynki gospodarcze (stajnia, stodoła, obora, drwalnia) z biegiem lat zatraciły swój pierwotny charakter i w latach 30-tych zostały rozebrane.

Częstym gościem w dworku Strużyńskich był Andrzej Strug (Tadeusz Gałecki) - pisarz, działacz PPS, senator RP. Jego siostra Wanda Gałecka wyszła za mąż za Tadeusza Strużynskiego - syna Cypriana i Matyldy. Z tym faktem prawdopodobnie jest też związany pseudonim pisarski Tadeusza Gałeckiego (Andrzej Strug). Latem 1918 roku w dworku gościł generał Józef Dowbór Muśnicki, pochodzący zresztą z niedalekiego Garbowa - dowódca     I Korpusu Polskiego na Wschodzie i późniejszy dowódca Powstania  Wielkopolskiego. Z kolei w połowie lat 50-tych zakupem dworku lub choćby części terenu przydworskiego był bardzo zainteresowany znany pisarz związany długie lata z Sandomierzem - Jarosław Iwaszkiewicz. Do sfinalizowania transakcji nie doszło, lecz zachowała się interesująca korespondencja w tej sprawie pomiędzy pisarzem i pośredniczącym w rozmowach jego sandomierskim kolegą Wincentym Burkiem.

W roku 1959 zespół dworski został wpisany do rejestru zabytków ówczesnego województwa kieleckiego.

Ostatni jego remont przeprowadzony został przez poprzednich właścicieli (Strużyńskich) na początku lat 60-tych. Niestety zabytkowy obiekt, choć był cały czas prywatnym budynkiem mieszkalnym objęty był ustawowym kwaterunkiem miejskim. Pogarszający się stan techniczny dworku spowodował, że część lokatorów opuściła budynek w 1993 roku, a ostatni lokator dopiero w marcu 2001 roku. Od dawna wiadomo było, że poprawić ten stan rzeczy będzie mógł inwestor zdecydowany zaangażować się w żmudny proces prac remontowo–konserwatorskich i adaptacyjnych. Zadania tego podjęli się Małgorzata i Mirosław Tusznio, którzy w 2001 r. nabyli od pani Ireny Strużyńskiej i pozostałych trzech współwłaścicielek dworek wraz z pobliską oficyną i otaczającym terenem.

W drugiej połowie 2001 roku na zlecenie inwestorów wykonane zostały stosowne ekspertyzy, a następnie opracowana specjalistyczna dokumentacja. Studium historyczno-architektoniczne oraz wytyczne konserwatorskie opracował dr Jacek Serafinowicz. W wyniku przeprowadzonej kwerendy w Archiwum Państwowym w Radomiu odnalazł on inwentaryzację powykonawczą zespołu dworskiego Strużyńskich, sporządzoną w 1867 roku przez Jana Lassotę - projektanta zespołu dworskiego. Na tej podstawie można było odtworzyć pierwotny wygląd dworku i oficyny oraz kubatury przydworskich budynków gospodarczych.

Na terenie zespołu dworskiego, przy górnej bramie wjazdowej znajduje się tzw. Latarnia Chocimska – najstarsza z latarni miejskich w Sandomierzu. Oświetlała ona wyjazd z miasta na rozwidleniu dróg prowadzących z Bramy Zawichojskiej na północ i Bramy Opatowskiej na zachód. Według tradycji ludowej latarnia ta została ufundowana około 1680 roku przez rycerzy Chorągwi Ziemi Sandomierskiej, którzy wrócili szczęśliwie do domu do zwycięskiej bitwie wojsk hetmana Jana Sobieskiego z Turkami pod Chocimiem w 1673 roku.

 

 

Reprodukcja planu miasta Sandomierza z 1865 r.

Reprodukcja części planu miasta Sandomierza z 1865 roku, sporządzona przez ówczesnego Budowniczego Powiatowego Jana Lassotę, który to był również projektantem dworku Strużyńskich. Dworek ten znajduje się w górnej części mapy. Obok dworku naniesione są na mapie obrysy istniejących wtedy zabudowań gospodarczych.Oryginał mapy znajduje się w Archiwum Państwowym w Sandomierzu.

  • Opłata miejscowa - 2 zł / dobę

    Z dniem 28.04.2017 weszła w życie Uchwała Rady Miasta Sandomierza w sprawie opłaty miejscowej. Nowy podatek dotyczy wszystkich osób przebywających dłużej niż dobę w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych na tereni.... Więcej…  
  • 60-lecie Juventuru

    W dniach 24.03 - 26.03.2017 odbyło się spotkanie z okazji 60-tej rocznicy powstania Biura Turystyki Młodzieżowej "Juventur" pod honorowym patronatem Pana Jana Chaładaja. Udział wzięło ponad 80 pracowników biur podróży.... Więcej…  
  • Już 100 000 Gości nocowało w naszym hotelu!

    Dnia 24.04.2015r. o godz. 22.19 został przyjęty na nocleg w naszym hotelu 100-tysięczny gość. Była nim jedna z osób z grupy konferencyhno-szkoleniowej przebywającej w naszym hotelu w dniach 24-26.04.2015r. Organizatorem tej.... Więcej…  

Zespół Dworski Hotel Sarmata *** ul. Zawichojska 2, 27-600 Sandomierz,tel.: +48 (15) 833 47 00, fax.: +48 (15) 833 47 01, mob.: +48 530 33 47 00 e-mail.: recepcja@hotelsarmata.pl